«Είτε το αφήνεις να γίνει είτε θα σε αφήσω μόνη στη μέση του πουθενά» – Ο ύποπτος φέρεται να απείλησε την 16χρονη θύμα

Η νύχτα στο Schwedenplatz

Τα δικαστήρια είναι περίεργα θέατρα. Δεν έχουν σουφλέρ, δεν υπάρχει μουσική διαλείμματος και δεν υπάρχει χειροκρότημα. Αντ' αυτού, τρίζουν οι πάγκοι, θροΐζουν τα αρχεία και οι άνθρωποι σιωπούν. Ο πιο δυνατός ήχος είναι συχνά αυτός που κανείς δεν ακούει – το βάρος μιας κατηγορίας.

Στον εControlBar κατηγορηθέντων κάθεται ένας νεαρός άνδρας, είκοσι ενός χρονών. Τα χέρια του διπλωμένα, το βλέμμα του ανήσυχο. Μπροστά του δεν υπάρχει εφημερίδα, αλλά ένα κατηγορητήριο. Πίσω του κάθονται θεατές που έχουν ήδη αποφασίσει, πριν ο δικαστής εισέλθει στην αίθουσα. Έτσι είναι στις δίκες που έχουν ήδη γίνει πρώτες σελίδες πριν ακόμη ξεκινήσει η δικαστική διαδικασία.

Η ιστορία δεν αρχίζει εδώ.

Ξεκινά στο Schwedenplatz, εκεί όπου η Βιέννη δεν κοιμάται ούτε μετά τα μεσάνυχτα. Ανάμεσα σε νυχτερινά λεωφορεία, ταξί, τουρίστες και νυχτοπέρατες, μια δεκαέξι χρονών περίμενε την επιστροφή της στο σπίτι. Ένα αυτοκίνητο σταμάτησε. Μια πρόταση έγινε. Μια απόφαση ληφθήκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα – μια από εκείνες τις καθημερινές αποφάσεις που εκατομμύρια φορές καταλήγουν καλά και μερικές φορές σε ένα δικαστικό αρχείο.

Σύμφωνα με τις έρευνες, το ταξίδι δεν οδήγησε στο σπίτι του κοριτσιού, αλλά έξω από την πόλη, παρά τα τελευταία σπίτια, πάνω από γρήγορους δρόμους μέχρι στο σκοτάδι της Lobau. Εκεί, σε ένα απομονωμένο πάρκινγ κοντά στο λιμάνι του πετρελαίου, λέγεται να συνέβησαν τα γεγονότα για τα οποία σήμερα διαφωνούν δικαστές, εισαγγελείς και υπερασπιστές. Η κατηγορία μιλά για απειλές και σεξουαλική βία. Ο κατηγορούμενος αρνείται τις κατηγορίες και διαμαρτύρεται ότι η συνάντηση ήταν αμοιβαία συμφωνία. Η αλήθεια είναι πλέον θέμα της δικαστικής διαδικασίας.

Ο εισαγγελέας μιλά ήσυχα. Δεν χρειάζεται δυνατές λέξεις. Ίχνη DNA, δεδομένα κινητών τηλεφώνων, βιντεοσκοπήσεις – η σύγχρονη δικαιοσύνη δεν λειτουργεί με υποψίες, αλλά με ίχνη. Κάθε φράση καταγράφεται στο πρακτικό, κάθε λέξη ζυγίζεται σαν σκόνη χρυσού.

Ο υπερασπιστής σηκώνεται. Και αυτός γνωρίζει το καθήκον του. Στη δίκη για ποινικά αδικήματα, η υποψία δεν αρκεί. Η ενοχή πρέπει να αποδειχθεί. Υπενθυμίζει στο δικαστήριο ότι δεν υπάρχει ακόμη τελεσίδικη απόφαση και ότι οι αντιφάσεις πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά.

Ο κατηγορούμενος μιλά ήσυχα. Σχεδόν όλοι οι κατηγορούμενοι μιλούν ήσυχα.

Αλλά πάνω από αυτή τη δίκη υπάρχει ακόμα μια δεύτερη σκιά.

Γιατί αυτός ο άνδρας δεν ήταν άγνωστος στη δικαιοσύνη. Ήδη μήνες νωρίτερα είχε καταδικαστεί με τελεσίδικη απόφαση για ένα άλλο έγκλημα βιασμού. Έπρεπε να αρχίσει να εκτίει τη ποινή του. Αντ' αυτού, περάστηκαν ημέρες. Μετά ήρθε ένα Σαββατοκύριακο. Τα έγγραφα έπρεπε να βρουν το δρόμο τους ανάμεσα στο δικαστήριο και στο κατάστημα κράτησης. Κανείς δεν σκέφτηκε ότι ακριβώς σ' αυτό το στενό χρονικό διάστημα θα εμφανιζόταν μια νέα σοβαρή κατηγορία. Η δικαστική συζήτηση δεν περιστρέφεται επομένως μόνο γύρω από τα γεγονότα εκείνης της νύχτας, αλλά και γύρω από το ερώτημα κατά πόσο οι οργανωτικές διαδικασίες θα μπορούσαν να ήταν ταχύτερες.

Οι δικαστικοί δημοσιογράφοι δεν παρατηρούν μόνο κατηγορούμενους.

Παρατηρούν δικαστές.

Ο δικαστής ακούει για πολύ καιρό. Σπάνια διακόπτει. Μόνο μερικές φορές σηκώνει το κεφάλι, κάνει μια σύντομη ερώτηση και στη συνέχεια σημειώνει ξανά μερικές λέξεις. Κανείς στην αίθουσα δεν ξέρει ποια από αυτές τις λέξεις θα είναι τελικά αποφασιστική.

Μπροστά στο δικαστήριο δεν υπάρχει βεβαιότητα, όσο δεν εκδοθεί η απόφαση.

Υπάρχουν καταθέσεις.

Υπάρχουν ιατροδικαστικές εκθέσεις.

Υπάρχουν ενδείξεις.

Και υπάρχει αμφιβολία.

Το κοινό απαιτεί γρήγορες απαντήσεις. Το δικαστήριο μπορεί να αφιερώσει χρόνο. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο ταχύτητες προκύπτει συχνά η τάση που κάνει τις μεγάλες δίκες.

Όταν τελειώνει η δίκη, όλοι σηκώνονται ταυτόχρονα. Ο δικαστής εξαφανίζεται από μια πλάγια πόρτα. Οι δικηγόροι συγκεντρώνουν τα αρχεία τους. Οι δημοσιογράφοι ήδη τρέχουν προς τα έξω, γιατί το χρονικό τους περιορισμό τελειώνει πιο νωρίς από εκείνο του δικαστηρίου.

Έξω, ένα τραμ περνά πάνω από το Ring.

Στο Schwedenplatz, άνθρωποι περιμένουν ξανά το νυχτερινό λεωφορείο.

Η πόλη συνεχίζει να ζει.

Αλλά η δικαστική αίθουσα μένει πίσω – εκείνος ο τόπος όπου δεν αποφασίζονται πρώτες σελίδες, αλλά αποδείξεις.

Δεδομένου ότι σε αυτή τη δίκη δεν υπάρχει ακόμα απόφαση, κανείς δεν μπορεί σοβαρά να προβλέψει ποια ποινή θα επιβληθεί στην πραγματικότητα. Μπορεί όμως κανείς να κάνει μια εκτίμηση με βάση τη αυστριακή ποινική κρίση και συγκρίσιμες περιπτώσεις.

Παράγοντες που έχουν ιδιαίτερη σημασία εδώ

Σύμφωνα με τις γνωστές πληροφορίες, από άποψη κατηγορίας, ιδίως τα ακόλουθα σημεία μιλούν για μια σαφώς υψηλότερη ποινή:

• Ανήλικα θύματα (16 ετών).
• Λεγόμενη απειλή κατά την διάρκεια του ταξιδιού ("...ή θα σε αφήσω κάπου έξω").
• Απομονωμένος τόπος του εγκλήματος, ο οποίος σύμφωνα με την κατηγορία επιλέχθηκε σκόπιμα.
• Ήδη τελεσίδικη καταδίκη για βιασμό.
• Η νέα κατηγορία λέγεται να προέκυψε μερικές ημέρες μετά τη μη εκτέλεση της ποινής.
• Κατά γνώμη της εισαγγελίας, υπάρχει κίνδυνος επανάληψης· γι' αυτό προσωρινή κράτηση.

Πιθανές ελαφρυντικές πτυχές

Εάν προκύψουν αντίστοιχες περιστάσεις κατά τη διάρκεια της δίκης, θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη, για παράδειγμα:

• ολοκληρωμένη ομολογία (εάν γίνει),
• γνήσια μετάνοια,
• συνεργασία με τις ερευνητικές αρχές,
• αποκατάσταση ή αποζημίωση,
• ευνοϊκή κοινωνική πρόγνωση ή επιτυχημένη θεραπεία.

Σύμφωνα με τις τρέχουσες γνωστές πληροφορίες, δεν υπάρχει ομολογία· μάλιστα, ο κατηγορούμενος αρνείται τις κατηγορίες και μιλά για αμοιβαία συμφωνία.

Τι θα μπορούσε ακόμα να αυξήσει την ποινή

Εάν το δικαστήριο διαπιστώσει αυτά τα σημεία, τα αποτελέσματα θα ήταν συνήθως δυσμενή:

• ιδιαίτερα έντονη εφαρμογή βίας,
• πολλές αποδεδειγμένες πράξεις αναγκασμού,
• περισσότερα άγνωστα θύματα,
• προσπάθεια επηρεασμού του θύματος ή των μαρτύρων,
• έλλειψη συνείδησης και πολύ δυσμενής πρόγνωση επανάληψης.

Τι θα μπορούσε να αποφύγει μια σαφώς υψηλότερη ποινή

Χωρίς να προδίδουμε το αποτέλεσμα, από υπερασπιστική άποψη, τα ακόλουθα θα ήταν συνήθως σχετικά:

• επιτυχής κλόνιση της αποδεικτικής υλης (π.χ. το DNA εξηγεί τη συντροφικότητα, αλλά όχι το ζήτημα της συναίνεσης),
• αξιόπιστη εναλλακτική περιγραφή των γεγονότων,
• αντιφάσεις στα αντικειμενικά αποδεικτικά στοιχεία,
• ψυχιατρικές ή ψυχολογικές εκθέσεις με θετική πρόγνωση,
• έγκαιρες θεραπευτικές παρεμβάσεις, εφόσον φαίνονται αξιόπιστες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα ακολουθήσει αθωώτητα ή ηπιότερη ποινή – αλλά μόνο ότι αυτοί είναι τυπικοί παράγοντες που τα δικαστήρια λαμβάνουν υπόψη κατά τη διαμόρφωση της ποινής.

Η δική μου προσωπική αξιολόγηση (όχι πρόγνωση του δικαστηρίου)

Υποθέτοντας ότι η κατηγορία αποδεικνύεται ουσιαστικά και δεν υπάρχουν εξαιρετικές ελαφρυντικές περιστάσεις, θα αξιολογούσα τις πιθανότητες περίπου ως εξής:

Συνολική αξιολόγηση

Σύμφωνα με τις τρέχουσες δημόσια γνωστές πληροφορίες, βλέπω την πιο πιθανή περιοχή στα περίπου 8 έως 12 χρόνια κάθειρξης, εάν η κατηγορία αποδειχθεί στα ουσιώδη σημεία της και ιδίως η κατηγορία του βιασμού καθώς και η σχετική προηγούμενη καταδίκη λαμβάνονται υπόψη ως επιδεινωτικοί παράγοντες.

Αυτή η αξιολόγηση είναι σκόπιμα διατυπωμένη με προσοχή. Η πραγματική απόφαση εξαρτάται από τα αποδεικτικά στοιχεία, την αξιοπιστία των εμπλεκομένων, τις ιατροδικαστικές εκθέσεις και την νομική τιμωρία του δικαστηρίου.